Czym purpurowe maki

Na ciemną rzucał drogę

Sen miałem. Ale jaki ?

Przypomnieć już nie mogę



Twojeż to były usta

Mojeż to były dłonie.

Głąb sadu mego pusta

We wrotach - księżyc płonie



Dni się za dniami dłużą

Noce - w jeziorach witam

Kiedy ty kwitniesz różo ? 

"Ja nigdy nie zakwitam..."



"Ja nigdy nie zakwitam!"

Twojże to głos. O! Różo!

Słowa po słowach chwytam

Dni się za dniami dłużą.


Dwojgu zmarłym w cmentarza zakątku

Dawna miłość śni się od początku -

I westchnęli i po małej chwili

Wspomnieniami ust się połączyli.



Usta, usta! Próchno w was migota!

Któż odgadnie, że to jest - pieszczota?

Któż pomyśli, że to jest kochanie -

Pocałunków trudne wspominanie?...



Słodka jeszcze jest żałoba:

Cień - cieniowi, mgła - mgle się podoba.

Ale szczęście nie potrwało długo:

Niespodzianie zmarli śmiercią drugą...



Boże, Boże! Gdzie twoje lazury?

Straszno zmarłym umierać raz wtóry!

Straszno nie być pod żadnym namiotem...

Cicho - ciszej..Nie mówmy nic o tem...