Śniło mi się, że konasz samotnie,

Mnie nie było, ale jestem już!...

Biegłem do cię powrotnie, powrotnie

Poprzez gęstwę błyskawic i burz.



Leżysz - męką szpecona bezkarną

I zanikiem wychudzonych lic

Dłonie twoje do próżni się garną...

Patrzysz na mnie i nie mówisz nic



Więc porwałem cię w ramion spowicie

Razem z śmiercią, co twe piersi ssie -

I swe własne tchnąłem w ciebie życie -

Tchnąłem życie- i zbudziłem się!


Czym purpurowe maki

Na ciemną rzucał drogę

Sen miałem. Ale jaki ?

Przypomnieć już nie mogę



Twojeż to były usta

Mojeż to były dłonie.

Głąb sadu mego pusta

We wrotach - księżyc płonie



Dni się za dniami dłużą

Noce - w jeziorach witam

Kiedy ty kwitniesz różo ? 

"Ja nigdy nie zakwitam..."



"Ja nigdy nie zakwitam!"

Twojże to głos. O! Różo!

Słowa po słowach chwytam

Dni się za dniami dłużą.