Dwojgu zmarłym w cmentarza zakątku

Dawna miłość śni się od początku -

I westchnęli i po małej chwili

Wspomnieniami ust się połączyli.



Usta, usta! Próchno w was migota!

Któż odgadnie, że to jest - pieszczota?

Któż pomyśli, że to jest kochanie -

Pocałunków trudne wspominanie?...



Słodka jeszcze jest żałoba:

Cień - cieniowi, mgła - mgle się podoba.

Ale szczęście nie potrwało długo:

Niespodzianie zmarli śmiercią drugą...



Boże, Boże! Gdzie twoje lazury?

Straszno zmarłym umierać raz wtóry!

Straszno nie być pod żadnym namiotem...

Cicho - ciszej..Nie mówmy nic o tem...


Coś srebrnego dzieje się w chmur dali.

Wicher do drzwi puka, jakby przyniósł list.

Myśmy długo na siebie czekali.

Jaki ruch w niebiosach! Słyszysz burzy świst?



Ty masz duszę gwiezdną i rozrzutną.

Czy pamiętasz pośpiech pomieszanych tchnień?

Szczęście przyszło. Czemuż nam tak smutno,

Że przed jego blaskiem uchodzimy w cień?...



Czemuż ono w mroku szuka treści

I rozgrzesz nicość, i zatraca kres?

Jego bezmiar wszystko w sobie zmieści

Oprócz mego lęku, oprócz twoich łez...